Regrettably, we left the design up to the French, and the result was Scart.
zondag 30 maart 2008
donderdag 27 maart 2008
maandag 24 maart 2008
maandag 17 maart 2008
Tijdrise
Soms begrijp ik zelf niet wat ik zeg. Maar als ik dat doe, is het hopen dat jij het ook doet.
Elke keer als het lukt vergeet de tijd dat ik leef met mijn handen wijzend naar mijn hart. Alle dingen die ik ben verhullen niet de gebeurtenissen waarvoor ik leef. Door gras, wat daar groet, landt ook op mijn grond het zaad wat wil leven. Dorstig naar water wat er nooit lijkt te zijn.
De tijd, met alleen zijn eigen geduld, lijkt te vergeten wat hier ooit groeide. Alleen oog voor toen, ziet het niet dat de aarde nu anders is. Met onuitstaanbaar goede bedoelingen, doet het steeds meer pijn het gewas af te wijzen. De tijd moet het nu echt snel leren, want ik het land van hém gekregen.
Elke keer als het lukt vergeet de tijd dat ik leef met mijn handen wijzend naar mijn hart. Alle dingen die ik ben verhullen niet de gebeurtenissen waarvoor ik leef. Door gras, wat daar groet, landt ook op mijn grond het zaad wat wil leven. Dorstig naar water wat er nooit lijkt te zijn.
De tijd, met alleen zijn eigen geduld, lijkt te vergeten wat hier ooit groeide. Alleen oog voor toen, ziet het niet dat de aarde nu anders is. Met onuitstaanbaar goede bedoelingen, doet het steeds meer pijn het gewas af te wijzen. De tijd moet het nu echt snel leren, want ik het land van hém gekregen.
maandag 10 maart 2008
Strik om een zeepbel
Wat zou het toch leuk zijn als ik iets moois kon opschrijven. Iets waardoor ik kon laten zien wat eerst onzichtbaar was. Ik wou dat ik moeilijke woorden mooi kon maken. Met een potlood als een eenvoudige tekening kon schetsen op papier.
Het liefst wil ik dat ik je iets onbegrijpelijks kon laten snappen. Met simpele logica onweerlegbaar tonen wat niemand ooit eerder zag of altijd overschaduwd bleef. Meer dan ooit heb ik de behoefte te kunnen schrijven wat in me op komt, zonder me zorgen te maken over wat er precies gezegd moet worden. Als een zeepbel dat zich door wind
Omdat er niks is wat ik je kan geven heeft de strik geen doel en laat die zich leiden door wat hij het liefst had. Zo compleet dat die eigenlijk niet nodig is en zo tot de slotsom komt dat hij nooit echt zou kùnnen kan zijn.
Het liefst wil ik dat ik je iets onbegrijpelijks kon laten snappen. Met simpele logica onweerlegbaar tonen wat niemand ooit eerder zag of altijd overschaduwd bleef. Meer dan ooit heb ik de behoefte te kunnen schrijven wat in me op komt, zonder me zorgen te maken over wat er precies gezegd moet worden. Als een zeepbel dat zich door wind
Omdat er niks is wat ik je kan geven heeft de strik geen doel en laat die zich leiden door wat hij het liefst had. Zo compleet dat die eigenlijk niet nodig is en zo tot de slotsom komt dat hij nooit echt zou kùnnen kan zijn.
Abonneren op:
Berichten (Atom)