Welk helder licht vond het een goed idee een AED in een openbare ruimte achter slot en grendel te hangen? En waarom verbaast het me niets dat diegene bij de NS werkt? In wat voor opzicht is het handig uitgebreid groene borden op te hangen met AED logo's om vervolgens bij aankomst door middel van een ander bord te constateren dat het alleen toegankelijk is voor NS-personeel.
Op het station wacht menig mens op de trein die met goed en slecht weer wel eens te laat willen komen. Sommige mensen zijn niet zo slim en houden daar geen rekening mee. Sommige mensen proberen zich nog meer te onderscheiden in hun slimheid en houden daar na de eerste keer te laat te zijn geweest op sollicitatie wederom geen rekening mee. Sommige mensen willen graag hun gecontroleerde emoties laten zien en gaan zich bij de tweede vertraagde trein enorm op staan winden en druk lopen maken. Tel daar een zwak hart en mijn gebrekkige medische kennis bij op en je hebt een klassiek geval van ventrikelfibrillatie. Wat? Iets met hartritme. Help help! Wat nu?
Gelukkig heeft de neus van defibrillatorman al geroken dat er een trein te laat was en hij stormt van perron twee naar het epicentrum op perron twaalf. Via de hoge trappen van het tijdelijke station in Arnhem, door de drukke menigte bovenaan vliegt hij in een record tijd van vijf minuten naar de plaats des onheils. Wat een atleet! Aangekomen vraagt hij via de portofoon zijn charmante assistente naar de veelgebruikte maar toch ingewikkelde code van het cijferslot die ze hem in een abominabele snelheid opdreunt. Na slechts acht pogingen is het wonderkastje tevoorschijn. Het bovenlijf wordt ontkleed. De plakkers worden aangebracht. Met angstige maar kalme handen wordt het apparaat bediend en opgeladen voor de gevaarlijke maar levensreddende stroomstoot. Kan het zijn werk succesvol doen en deze man van zijn onuitspreekbare lot redden?
Tien minuten na het begin van dit afschuwelijke incident arriveert het ambulance personeel. Ze zien al op ruime afstand dat hun komst tevergeefse moeite is geweest. Met gebogen hoofd stopt defibrillatorman de goddelijke machine weer terug achter slot en grendel. Deze keer was het lot onverbiddelijk. Was hij maar nog sneller geweest. Had hij zijn charmante assistente maar eerder gevraagd naar de code. Had ze die maar wat langzamer opgelezen. Had hij hem maar in keer goed ingetoetst. Dan had deze man nog geleefd en misschien wel de baan van zijn leven gekregen!
De trein arriveert, en zwijgend stapt men in. Aangeslagen, maar blij dat ondanks alles de dreiging van Beusichem hier geen kans zal krijgen.