Beste NS en ProRail

Beste NS en ProRail,

Via deze brief wil ik u feliciteren met de plotselinge openbaring die u in een van de afgelopen dagen heeft mogen ervaren. Ik denk dat net als u heel Nederland ontzettend verrast was met de schokkende ontdekking dat u ineens het drukst bezette spoor van heel Europa blijkt te hebben! Samen met de sneeuw moet dat toch een mooi kerstcadeau zijn geweest. En dat terwijl het naar alle waarschijnlijkheid niet eens op u verlanglijstje stond!

Met deze onthulling in het achterhoofd wil ik u tevens mijn excuus aanbieden. Het blijkt maar weer dat ik als burger helemaal geen verstand van zaken heb. De waarschuwing die ik u vorige week gaf was natuurlijk erg ontoereikend. Een van mijn lezers heeft me er ook terecht op gewezen dat niet bovenleidingen en zicht, maar falende wissels roet in het eten gooien tijdens hevige sneeuwval. Dat wist u natuurlijk al lang, want u heeft er ten slotte zo veel. Gelukkig heeft u door alle waarschuwing vooraf nog ruim op tijd uw nood dienstregeling in kunnen zetten.

Ik denk daarom ook dat u zeker geen blaam treft in de ongeregeldheden van afgelopen dagen. Zeker met de openbaring die ik eerder beschreef in het achterhoofd en al helemaal als mijn ongehoorzame medeburger uw negatief reisadvies massaal negeert en niet de auto naar het werk nam. Hoe durven ze! Ik beloof dat ik ze namens u bestraffend zal toespreken als ik zulke schavuiten tegen komen. Terecht dat ze zelf voor de kosten op moeten draaien.

Rest mij nog u te bekennen dat ik reikhalzend uit kijk naar volgend jaar. Met uw adequaat handelen van afgelopen dagen ben ik er van overtuigd dat in december 2010 u degene bent die lacht om Europese collega's.

Met vriendelijke groeten,
K.W.T.O. Steen

Ondergesneeuwde geloofwaardigheid

Buren op kantoor:

Jij bent op dit moment onze meest kritische succesfactor.

Beste NS

Beste Nederlandse Spoorwegen,

Deze brief stuur ik om u te informeren over een redelijk onverwachte ontwikkeling die ons aanstaande is. Na gedegen onderzoek bij Dhr. Paulusma en Dhr. Kroll ben ik tot de ontdekking gekomen dat het aankomende woensdag en donderdag kan gaan sneeuwen. Dit fenomeen is u allicht bekend van uw collega's uit de meer Scandinavische landen.

Aangezien in de afgelopen 100 jaar van uw bestaan dit een tamelijk zeldzame ontwikkeling is en in Nederland rond deze tijd van het jaar vrijwel nooit voor is gekomen wil ik u via deze brief waarschuwen voor ingrijpende gevolgen. Sneeuw is neerslag die bestaat uit ijskristallen ^{[citation needed]}. Het kan behoorlijke problemen opleveren als het gaat om zicht van soms wel minder dan 500 meter. Daarnaast kan het zijn dat door vorst in combinatie met deze kristalvormige regen uw bovenleiding kapot kan springen. U begrijpt dat dit desastreuze gevolgen heeft voor uw strakke dienstregeling die afgelopen zondag in gebruik is genomen.

Met deze brief hoop ik mijn plicht als burger te hebben voldaan en u op tijd bent gewaarschuwd, zodat u passende maatregelen kunt treffen. Het zou een behoorlijke vlek zijn op uw vrijwel smetteloze reputatie als het gaat om de reiziger op tijd naar zijn bestemming te vervoeren.

Met vriendelijke groeten,
K.N.O.E.S. Vandaan

Help

Het regent en ik vind het prima, want nu is het niet zo koud. Ik lach op een foto waar ik iemand probeer dood te fronsen. Ik vond Sinterklaas ontzettend cool. Ik heb gewoon zin in Kerst en ik zat vanochtend mee te neuriën met Mariah Carey en mijn commentaar wordt betiteld als metaklacht. Wat is er met me aan de hand? Heeft mijn andere helft het nu eindelijk voor elkaar gekregen me te temmen?

Wat doe je als je niet chagrijnig bent? Precies. Je gaat op zaterdagmiddag de stad in. Nou, ik heb het geweten hoor! Wat zijn mensen daar toch ongelooflijk asociaal zeg. Weten ze niet dat ik altijd voorrang heb als ik er door wil? Dat als je gewoon rechtdoor loopt over de winkelstraat je niet omver gelopen wilt worden door karakters uit Dr. Who die de Esprit niet kunnen vinden. (Are you my mommy?)

Ik heb echt geen zin in zingende kerstbomen met overgewicht! (Ja mevrouw, die kerstboom zingt) Maargoed. Als je er dan toch bent en je hebt een goed humeur, ga je er toch ook aan mee doen. Dus ik pak mijn telefoon. Baan me een weg heen door de meute toeschouwers. Wacht geduldig totdat mijn voorgangers klaar zijn. Ga klaar staan om te schieten. Gaat ze er precies voor staan! En ook niet weer snel weg of zo. Rot op, ik wil een foto maken van je kunstwerk. Ik ben vrolijk, laat me hier nou even van geniet! Ik wil niet thuis komen en zien dat het volgende week gaat vriezen. Of de radio aanzetten en horen dat ze op #23 in de Mega Top 50 staat. Gelukkig heb ik geen hoofdpijn door gebrek aan koffie.

Heerlijk. Ik voel me al een stuk beter.